Hürriyetidir kelebeğin
Gelmeyecek olan yarın
Hafiftir yüreği yoksun olan
Geçecek baharın telaşından
Onun da şimdisi vardır benim de
Gelir konar
Yarının telaşından kırışmış olan alnıma
O mesuttur güneşin sıcağından
Rüzgarla taşının çiçek kokusundan
O benden iyi bilir yaşamasını
Ben bilmediğimden yaşamasını
Öğrenmeye çalışırım
Her gün tekrar başlamasını.
Ne rüzgar ne güneş kayırmaz kelebeği
Ne kadar serinletirse rüzgar kelebeği
O kadar serinletir beni
Ne kadar ısıtırsa güneş kelebeği
O kadar ısıtır beni
Kelebek memnundur halinden
Benim ise hep aklımdadır güz.
Bilseydi kelebek yarının ona olmadığını
Bu dallarda bu çiçeklerin böyle kalmadığını
Böyle sakin süzülebilir miydi?
Bilseydi çok az kaybedecek şeyinin olduğunu
Yine de kaybetmekten üzülebilir miydi?
Bilseydi bu yıldızlar
Bilseydi bu gökler
Aklında şüphe gütmeden
İşleyen tüm süreçler
Azrailin bıçağını onlar için bilediğini
Zamanın aleylehlerine işlediğini
Bilseydi evren
Tekrar çökmek için genişlediğini.
Bu kadar pürüsüz akabilir miydi zaman yatağında?
Yükselen isyan karşısında gençlik çağında
Her şey önceki gibi olabilir miydi?
©opapa
O