Ben ne babaanne mi tanıdım nede sevgiyi tatdım bu dünyada
Çocukluğumu bile yaşayamadım yenik düştüm geçen zamana
Anneannemim şevkatini tatdım annem gibi sekiz dokuz yaşında
Ben sevgiden mahrum kalarak büyüdüm çocukluğumu yaşamadım
Annemin yakınlarını tanıdım ama babamın yakınlarını tanımadım
Aklım bana yar olduğunda bana yakın olan akrabalarımı dolaştım
Çocukluğum geçti sevgiden uzak yaşadığım her şey geride kaldı
Çok günler sessiz sedasız hep gizlice ağlardım gözlerim hep yaşlı
Merak edip sormayın çünkü ne dede ne nene hiç biri artık kalmadı
Sevgi görmemiştim zaten mutluluğum ise nenem ve dedem di onlarıda toprak aldı
söz SACİD ÖZDEMİR
©çirkin2323
S