E

Ben Yaz Olayım Sen Sonbahar

Bir sonbahar sabahı başladı içimdeki ateş,
Ağaçlar döküldü yaprakların içinde,
Çimenler ateşe sarardı,
Çiçekler rengi solmuştu,
Gökyüzünü kara bulutlar esir almıştı,
Kata kata ilerliyordu uzaktaki barış güvercini,
Deli gibi çakıyordu rüzgârlar,
Dağıtıp gitmişti yaza ait ne varsa,
Yaşanmamış bir mevsimin adıydı bahar...
Neydi o bir zamanlar,
Sevdiğim,sevilen yaram,
O heyheyler o deli rüzgârlar da neydi,
Biz ne bu kadere boyun eğdik,
Ne de bu kurumuş nehir gözyaşım,
Önümüzdeki dizboyu karanlıklar,
Ne bu ardımızdaki kül yığını ; on sekiz yaşım...
Beni kötü yakaladın Haziran,
Çünkü Haziran da ölmek zor,
Gamlı yıkık Eylül gecesi,
Bir sonbahar gecesi taze taze gittin,
Masmavi göğünle,
Cana can atan güzel kalbinle.
Pırıl pırıl parlıyor güneş,
Çiçekler yine açtı,
Çimenler büyüdü yürüdüğümde,
Ve güller katmer katmer açıyor,
Başımda senin güvercinlerin ötüyor,
Oldurduğun yemişlerin ağırlığında,
Dallarımız yere değiyor.
Başım dönüyor hafiften,
Off çok fena baş ağrısı,
Ölebirim her an ,
Ölme diyorlar bana ölme,
Sarıl bana sımsıkı,
Tenim ol ,
yüreğim ol,
kalbim ol...
Hadi gel tut elimden benimle yan yana,
Benimle tüm dünyaya meydan oku,
Benimle uyu mesela
Birlikte varalım diğer aylara,
Ben Haziran Olayım Sen Eylül
Ben Yaz sen kış...
©esmersair0