Kimisi çağırır gel diye ama gidemem,
Çünkü bu yorgun kalbim çok darbe aldı,
Zaten bu saatten sonra insanları sevemem.
Yalnızlık yüzünden şiirlerimden başka ne kaldı?
Kimisi arkamdan konuşur, iyi niyetimi kötüler.
Ama ben hala susarım, çünkü insanlığım ölmedi.
Gittiğim her yerde yalnız kalırım, herkes yanımdan gider.
Ben yine susarım, çünkü iyi niyetim hala sönmedi.
Zaten bunları önceden de yaşadım ben, ve değişen bir şey olmadı.
Ben karamsar ve sessizim diye, bunları yapmaları doğru mu?
Ben aslında konuşmayı da severim, ama insanlar başını kaldırıp konuşmadı.
Tüm bu sorunların bitmesinin çözümü, ölüm yolu mu?
©ggurkann
G