Bugün ben sen oldum anne
Tek farkım cesaretim yok senin kadar
Oysa söz vermiştim kendime
Ben sen olmayacaktım bir yandan da hayrandım sabrına hayranlığım kadar sen oldum anne
Tek farkım senin sabır diye içine attıklarının adı bende sabır değil esaret
Ben küçükken neden diye sorduğumda, ben yetim büyüdüm kızım korktum cesaret edemedim size kıyamadım annesi gibi ayrıldı demesinler diye çektim babanızı sen anlatırdın da anne ben bir türlü babamla yanyana getiremezdim seni anne ne çektiğini bildiğim için çocukta olsam birlikte tutamazdım
Ben de senin gibi oldum anne korkuyorum bir çocuğum olduğu halde korkuyorum ya yanlış karar alırsam ya benim için iyi olacak dediğim karar oğlum için kötü olursa ya oğlumu gözümden ayırdığımda çaresiz onu bırakıp iş hayatına atıldığımda ya oğlumun başına birşey gelirse ya iyi yapacağım derken kötü olursa bir koca kaygı bir koca endişe anne
Bende senin gibi oldum anne senin gibi dövülmesemde ayaklar altına alınıp ezilmesem de 5'yaşında çocuğumun gözü önünde babamın ocağından hak istemiyorum diye av tüfeği ile kovalanarak önce çocuğumu o köy evinin küçük camından yağan karın en yüksek olduğu tarafa atarak çocuğumun peşinden atlayarak çocuğumu kaptığım gibi çalılıkların arkasına gizlenip soğuk karlı havada sıcak tüten gözyaşlarımı çocuğumun üzerine damlatmamış olsam da
Bende sana benziyorum anne kar çalılık olmasada zaman zaman çocuğumun üzerine benimde tüten o ılık gözyaşlarım damlıyor anne
İşte o karın içinde korkunun tüfeğin ölümün bile ne olduğunu bilmeyecek yaşta bir kız çocuğuydum. Bildiğim tek şey anneme birşey olacak korkusu ve soğukta bütün vücudumun soğuğu hissetmesi çenemin titreyip dişlerimin şiddetli birbirine vurarak çıkardığı sesi bile babam duymasın bize birşey yapmasın diye bastırmaya çalışmam.
Bende sana benziyorum anne
Senin yaşadıklarını yaşamamak için sürekli en küçük bir şeyde kalkanlarım olsada bende senin gibi kaygı ve endişemin getirisine çoğu kez teslim oluyorum esarete
bak bu kadının kızıda ayrıldı geçinemedi demesinler diye
Bende şiddet görüyorum anne
Senin kadar olmasada kalkanlarım çoğu kez işe yarasada bende şiddet görüyorum anne ve anladım ki sorumsuzluk, eşini ve çocuğunu mağdur etme bir kadının fedakarlık yapmak için saçını süpürge ettiği her olumsuzluğu sorumsuzluğu idare edip teşekkür övgü beklerken üstüne üstlük değersizlik görmeside şiddetmiş.
Bende sana benzedim anne
hem sen çok uğraştın belkide benim sana benzemem için çileyi sabır diye anlattın
Kırılan kolunu yen içinde sakladın
halada saklıyorsun anne
Daha geçen gün düştün kolun çıktı üzülmeyim diye benden bile sakladın
yığınla karın içinde çalılıkların arasında hep umudu aradın.
Bende sana benzedim anne
Bazen oğlumu Allah'a emanet edip ruhumu teslim etmek istiyorum.
Onun anne demesine dokunuşlarına çoğu kez ılık gözyaşlarımda ellerini gezdirip niye üzgünsün anne demesine kıyamıyorum.
Oysa kıyamıyorum dediğim zaman kıydığımı fark ediyorum biliyorum o damlayan her ılık gözyaşımda belkide kendi kırılan özgüvenim gibi onunda özgüvenini kırıyorum. Buna hakkı yok canımın oysa bunu biliyorum.
Aslında kimin neye hakkı varki anne
sonra anlıyorum insan haksızlığa uğradığında ona emanet edilen canlarının evlatlarının bile hakkını zaman zaman koruyamıyormuş.
Bende sana benzedim anne bilsen ki kaç ahım var kime değer kime tutar içimden süzülüp gözümden her damladığında işte birilerinin vicdansızlığı olduğu kadar nasibi vardır gözyaşlarımda.
Seni affediyorum anne çok suçladım çok anlayamadım taki anne olana kadar. Anne olduğum ilk zamanlarda bile anlayamadım hatta anne olduğum gün sana en çok kızdığım gündü anne
yoktun yanımda kızım inek buzağı doğurdu dediğinde isyana düştüm.
Sonra bir gün kızıp buzağın doğan torunundan çok mu önemli burada yatan kızından çok mu önemli dediğimde bunlarla oyalanıyorum sana gelsem hayvanları kime bırakayım kızım o da canlı demiştin taki yoğurt alamadığım günlerde yoğurdum, süt alamadığım günlerde sütüm, yağ alamadığım günlerde yağım, peynirim, cevizim, mısırım, fasulyem saymakla bitiremeyeceğim öyle çok şeyim oldun ki anne
anladım aslında sen Allah'tan sonra yanımdaydın yanımda olandın.
Sonra utanarak söylemek istiyorum anne ben ise kızın olarak yılda bir memlekete gelirken yolculuk bavulu kontrol edilip içinde köyümüzde piknik yaparken yanımıza alırız birazda küçükte olsa bilirim sen altın almamdan daha çok mutlu olursun yanına geldiğimizde birlikte kullandığımız küçük plastik bir tabağa diye düşünmüştüm o bavulumdan alındı bunu nereye götürüyorsun diye anne, diğer ikinci yıl gelirken bütün yaptıklarının karşılığını ödeyemesemde gelirken getirdiğim 250 Gr lokum bavulumdan alındı hesabı soruldu seni daha iyi anladım anne bir çok anne gibi çocuğuna artık bir tarafı el yük olmayım elim ayağım tuttukça destek olayım düşünceni aslında herkes de el olmuyor kimileri ev oluyor ben gerçekten el olmuşum anne içinde emek verdiğim yeni kurduğum ailem diyeceğim eşim diyeceğim kimseye el olmuşum. Bunu çoğu kez anlasamda gittiğim yerlerde adamlar eşlerini överken daha iyi anladım. Ben ise mutfağı bile temizlemeyen kadınmışım meğer. Boşveriyorum diyeceğim de yalan olacak anne Allah görüyor bütün fedakarlıklarımı görmeyen görmesin bakalım.
Sonra canımdan can katarak can verdiğim adamın yokluğunu fark ettim anne var gibi görünüyordu yoktu aslında var gibi görünüyordu oysa benim yokluğumu yoksunluğumu dinlemek görmek isterken yanımda gibi oluyordu meğer onlardan faydalanıp beni daha güzel ezmenin ve kendi ezemediği yerlerde ezdirmenin sırasını geziyormuş meğer anne şiddetin hem hem içsel hem dışsal türü oluyormuş.
Anne bende sana benzedim
Kız çocuğu annesinin kaderinden azda olsa çokta olsa alıyormuş.
Kızım gülmeyi unuttum
Kızım sen neşeni kaybetme
Kızım yeniden dünyaya gelsem yine evlenirdim evlilik çok güzel kızım ben kasabaya gidince karısının elinden poşetleri taşıyan adama karısını tekerlekli arabada ile hastaneye getirirken övgü yağdıran adamlara
Karısının gözlerinin içine bakıp onun emeklerine saygı duyan adamları gördükçe yine dünyaya gelsem yine evlenirdim ama kızım baban gibi hastalandığında çocuğunu döven tekmeleyen hamileyken tarlada öküz önüne gidemiyorum diye arkamdan döverek üzerime öküzleri süren öküzlere beni çiğnetip birde kendi yüzümü yumruklayıp tekmeleyen babanla değil elimden tutunca merhameti ile kalbimi ısıtan bana birşey olursa sen zorda kalma çocuklarımıza iyi bak kimseye muhtaç olma diye mehir bırakan adamla evlenirdim. Çalışkan ailesi için gerekirse gecesini gündüzüne katan adamla evlendirdim.
yediğim ekmeği başıma kakan biriyle değil dediğin gün bütün yaşadıklarına rağmen umudundaki cesarete hayran kaldım anne
Bende sana benzedim anne
Umudum yetersiz olsada yeniden dünyaya geldiğimde sütten ağzım yandı diye yoğurdu öflesemde bir şeyi anladım anne
İnsanın içinde ukde kalanlar da umudu oluyormuş.
Anneler günün kutlu olsun anne benim de seninde inşallah anlayamadığım kadar anlarım seni
©zeyerdem
Z