demedim mi kulum Sana
yere düşen gözyaşın kurumadan
kimde ahin varsa alırım diye
demedim mi kulum
ben vekilim sana
herkesi sev bana güven
nedir bu seni umutsuzluğa iten
balığın karnında yunusu
kuyunun içinde Yusuf'u duymadım mi
Musa için denizi ikiye yarmadim mi
açsan göğe ellerini duymazmiyim
neden aciz kullarımdan medet umdun
ben bilirim ben o için için kanayan yarayı
ben ol derim oluverir
yüklemedim omuzlarına
kaldıramayacağın yükleri
şöyle kulum şöyle niye eziyet ettin kendine
ruhunda emanetti onu giysisi bedende
sen duymadın ben duydum
sen görmedin ben gördüm
sen bilmezken ben bilirdim
çekip alırken seni telikenin içinden
sen bana sitem ettin
bin kere gelsen tövbe kapısına
bin kere affederdim seni
kulum seni bana gelmekten alıkoyan neydi
seraplara daldın beni unuttun
dünya handi sen yurt edinmeye kalktın
beni unutmaman içindi bu acılar
benden gelen misafiri kapıdan mi cevirdin
©gökçekız
G