iyi ki gözyaşlarımız var..
ağlayabileceğim yastığım ..
sessiz ve karanlık odalar.
ne tuhaf ne acımasız ..soruyorum ya neden niye yaşıyoruz ?
en sevdiklerimizin acımasızlığina bu derece neden şahit oluyoruz.
unutuyormuyuz ahireti
gelme amacımızı ..
benliğimizi
o sebebten midir aynı yerden vurulmalarımız ..
yanlız çaresiz kalmalarımız...
ahhh güzel kalbim nede güzel iyileştiriyorum seni ..
küçük mutluluklarım...
yolda kalmış dostluklarım ..
ben yalnızlığı seviyorum, gerçekten yalnızlığı...
bir insana bırakmaktansa kendimi ..
konuşurum duvarla.. su ile.. eşlarımla ..
benden mutlusu olmaz ruhuma bu derece iyi gelen bisy olamaz...
çünkü ben kendime yetiyorum
mutlu olup sessizce bağırabiliyorum. içimdeki savaşi canlı ama sessiz varlıklarla paylaşıyorum ..
birde cansız ama sesli varlıklarla konussaydim işte o zaman toprak olurdum..
©akkuş000
F