Ellerimi bırakırsan, yalancı omuzlarda soluklanır baş.
Nasıl kabre girer sonra bu kurtlanmış naaş.
Kendimden gitmek istedim hep sana biraz daha varabileyim diye
Ama istemedim ebrehe gibi olsun kuşların attığı bu son taş.
Kış günü sızlatır kalbin romatizmasını
Hani yağmurlu olananından
Allah ne verdiyse gözünü en ıslatanından
Tenine dokunursa dostça bir el
Sinirlenirse tüm geçmişi süpüren o sel.
Ha işte o yağmur, ben ise hazan
Yine karıştırdım yapraklarımı dökeceğim mevsimleri demek.
Demek ondan istemsizce hep ellerimdir yazan.
Bırak, bırak yoluma gideyim gönlüm seni heceler
Bir gün ölmek için her gün yaşadığım geceler.
Sonda olsa bahardır işte son bahar
İspatı kokar yasemenlerin arasında
Ve hasretim, hasretim hep yarım kalır...
S