Ben denizin mavisi.
Ne gözlerim denizi içinde taşıyor kadar mavi,
Ne de zaman zaman sakin, ya da asi.
Ne dibe batıyorum tam olarak,
Ne de su yüzüne çıkıyorum çırpınarak.
Ne simsiyahım gecenin kuytusu kadar,
Ne de bembeyazım bulutsuz gökyüzünde bulut kadar.
Ne şaireneyim, şiirler yazdırırım kimseye,
Ne şiirler dökükür kalemimin dilinden, yazdıran olsa da hiç kimse.
Ne yok olabiliyorum bu kara deliğin içinde,
Ne de tam olarak görünüyorum, biliniyorum sinsice.
Ne halimden anlayan bulunur dertten yakındığımda,
Ne de el açar biri yardım etmeye, yerden kaldırmaya.
Bak, ben de buyum işte,
Diplerdeyim yine.
Burası karanlık,
Burası soğuk,
Burası çıkmaz,
Kimse el açmaz,
Ellerim üşüyor,
Kimse tutmaz,
Ben kimselere vurgun,
Kimselerden yaralı,
Ben Mai,
Yalnızlığa sevdalı.
©benmaii
M