Beni baharla yıka anne gözlerime kaçsa da sabun, söz sana ağlamayacağım iki küçük sözle öpeceğim yanaklarından ve kızaran yüzümü büyük bir aynada uzun uzun seyredeceğim beni baharla sen yıka anne saçlarım ıslak ıslak dolaşacağım kış güneşinin altında, yine ve bir gülücükle yırtık pabuçlarımın pembesini mora boyayacağım soğuk gecenin sıcak sobasına dolayınca narin kollarımı defne olacağım, olup dallanacağım, kuşlarımla ben sana şakıyacağım sen beni baharda yıka anne tut gençliğimden oturt el emeği sedirine, bir ucu yanmış mektuplarını okuyacağım sana aksayarak
80’li yılların soğuk kıpırdanışını büyütürken içimde ne olacağımı bilmeden ve kime vurulacağımdan habersiz sana arkası yarın’dan bölümler oynayacağım yeter ki sen beni baharla yıka anne...
©asktanbul
A