Bir sabah herşeyin olan o kadını bir gece ansızın terk ettin..
Soğuk bir gündü ardından beni yakarak bıraktın..
Akıl alır gibi değildi ki gidişin..
Yine bu gece de Gökyüzümden bütün renklerimi çaldın..
Odamda kuru bir sessizlik var..
Konuşmayı susamış bir sessizlik..
Haykırıyor hayalin bana..
Yine vuruyor sensizliği suratıma..
Bağıra bağıra susturuyor beni baş başa bıraktığın kalbim..
Yine kulağımda sesin..
Ve yine dayadım başımı dizlerime, çekildim sonra da yapayalnız bıraktığın köşeme..
Ve yine aynı soru takıldı beynime..
"Neden ben?"
Neden ben, söylesene..
Neden beni vuruyorsun sensizlikle?
Renkler küstü gecelerime..
Sarılar siyah, maviler siyah, beyazlar siyaha büründü sen gidince..
İnsanlar dalga geçiyor çaresizliğimle..
Yere çakıldım ve elimden tutup kaldırmadı kimse..
"Düşene bir tekme de ben vurayım" düşüncesi kapladı herkesin beynini de..
Halimi görüpte sormadı hiç kimse..
Ve sen adam gurur duy eserinle..!
Beni yerden yere vurdun o "Sevmiyorum" deyişinle..
Ve şimdi artık beni bana bırakın..!
Ben tek başıma kalırım kırık kalbimle..
Herkes duysun..
Ben yalnızlığımla mutluyum..
Gelmeyin geriye..!!!
©kalpağrısı
K