Ey ölümüme neden olan yoksulluk
Beni öldürmeye yeminlisin sen
Umutlarımı söndürdün itdin kör kuyuya
Sen benim bahttım, kaderim değilsin
Beni gurbetlere sürdün aç susuz bıraktın
Karanlıklarda uyutdun üşütdün beni
Beni korkutup, tüketen yoksulluk
Umarım benim gibi sende sürünesin
Dertlerimle neden olan yoksukluk
Hiç zulmüne çare bulamıyorum
Beni sersefil bırakaktin anasız babasız tek başıma
Çok yordun beni yürüyemiyorum tutmuyor ayaklarım ellerim
Ey yüzümü güldürmeyen yoksulluk
Biraz başak ol dal ol bana eğil
Hâl içinde hâller var ey yoksulluk
Fakirlik Allah’tan gelen şey değil
Hep sırtımda kambur olan yoksulluk
Ferman derki beni niçin perişan ettin
Her iki gözün kör olsun yoksulluk
Sen beni sılamdan, yurdumdan ettin
©bebaam
B