Ben kendimi bilmem nerede
bulsam
bilmem hangi rüzgara derdimi
anlatsam
içimi sığmayan canı hangi rüzgara
eş etsem
akşam gökler karardı mı
bir ağaca versem sırtı mı
beni vuran kimdir bu alçak
sızlamaz vururken vicdanı
derdimi uçan kuşlara söyledim
bulutlara
yangın yeri mi sevda bu yürekte
umutlara
yorgun bedenin oluşan çizgileri
alnımda
akşam gökler karardı mı
bir ağaca versem sırtı mı
beni vuran kimdir bu alçak
sızlamaz vururken vicdanı
ben kendimi bilmem nerede
bulsam
bilmem hangi rüzgara derdimi
anlatsam
içimi sığmayan bu canı hangi rüzgara
eş etsem
akşam gökler karardı mı
bir ağaca versem sırtı mı
beni vuran kimdir bu alçak
sızlamaz vururken vicdanı
öyle bir zaman ki öyle uçurum
kıyısında
el üstünde titreyen alev gibiyim
şamda
uykular haram oldu gözlerime
akan yaşta
akşam gökler karardı mı
bir ağaca versem sırtı mı
beni vuran kimdir bu alçak
sızlamaz vururken vicdanı
©chn
C