o esrarlı yanqına bu can nasıl dayandı...
sahile vurdu kalbim su yandı kum da yandı
bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum
ölüme baş kaldıran dertli uykum da yandı
yurdumdan mahrum edip dolaştırdın cem gibi
ruhumla söndü alev sonra ruhum da yandı
kül oldu bir yiidin fiqanıyla her umut
bülbülün küllerine konan puhum da yandı
böylesi bir yanqını görmedi nemrut bile
kaktüsün gölgesinde nazlı ahum da yandı
ahımdır zannederdim en belalı kıvılcım
kirpiyine dokunan kanlı ahım da yandı
bir damla su ver bana ey çöl bari sen küsme
kalmadı hiçbirşeyim bak günahım da yandı
yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme
ülkem yıkıldı HEYHAY ordugahım da yandı
köleleri her akşam duman kıldı gözlerin
başıma taac etdiyim padişahım da yandı
ilk defa böylesine tutuşdu hökkurşağı
renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı
ondan baska ne varsa yandı
yandık sen ve ben
onu göreyim diye kıblegahım da yandı
bu şiir bana ait deyil
ben o kadar sevdim ki
sizinlede paylaşmak istedim
nasıl sizce??
©hll_ikbal nurullah genç
H