peş peşe söndürmekten izbaretimi
küllükte yer kalmamış
paketin yarısi çoktan bitmiş
sigaranın bazisini içmeden
diğerini yakmisim
ciğerlerim katran derin düşünce içindeyim
bu gecenin sabahı olur mu bilmem
hikaye kayda değer değil
sonunu merak ettiğim için yaşıyorum
bunu söyleyince farkettim
yaşıyorum kelimesinin ironiligini
gülüyorum kimsenin yanımda olmayışı şans
delirdigimi düsünebilirler
akıllı mıydım diyerek tekrar basıyorum kahkayi
bu ağlamaktan daha acı genzimi yakıyor
birisi tutsa elimi kaldırmak için
o eli tutarmiyim bilmem
tekrar düşeceksem kalkmanın manası ne
mutlu olmakta istemiyorum
insan bilmediği birşeyi nasıl isteyebilir ki
alışmak ne kadar kötü acıya mutsuzluğa
bilmediğim bir sokağın adı mutluluk
bozuk bir plakmişim bir yerde takılı kalmisim
mutluluk denen şeyde yazılmış kaderime
sanırım o sayfa yırtılmış kayıp
akmayan gözyaşı gözümü yakıyor
madem intihara meyillisin gözyaşım
süzül git yanaklarımdan
canımı neden acitiyorsun
göz kabagimla inatlasiyorum
yeni bir sabaha uyanmak korkutuyor
daha ne olabilir ki derken
her gün beni şasirtiyosun hayat
elindekiler bitmedi mi hala
bu ne yaraticilik
biraz da kendime şaşırıyorum
daha hissizlesememisim acıyı hissediyorum
düşüyorum ne bitmez tükenmez ucurummus
bu kadar yüksekten cakilmak
beni yaşatır mi bilemem
©gökçekız
G