Mütevazıydi, yaşlıydı, yorgundu belki,
Eli açık bir köy aşığıydı benim babam.
Ekmeğine katığı olmasa da olurdu,
İşte buydu benim babam.
Akıldı, mantıktı yol göstereni,
Erdemli olmadıktan sonra insan neye yarardı.
Doğruluktan şaşmayandı benim babam,
İşte buydu benim babam.
Haksızlığa tahammülü yok,
Sevgi ve saygı olmazsa olmazdı.
Dostluğa kardeşliğe inanırdı,
İşte buydu benim babam.
Gözümde tütüyor yine nur yüzü,
Elimi uzatsam dokunacakmışım gibi geliyor,
Sanki rüzgârla kokusu taşınıyor bazen,
Çok özlüyorum seni babam.
©aşıksamet
A