Bir firkate düştü yandı yüreğim
Günden güne umudum zay oldu benim
Hayaller içinde var oldu kalbim
Dünüm kayıp,yarınım ziyan oldu benim
Geceler gündüzüme kafa tutuyor
Ayrılık şerbetin bana sunuyor
Dağlar vuslata engel oluyor
Güllerim bağımda har oldu benim.
İlkbaharda güllerim açmadan soldu
Yazda güneşim üşütür oldu
Hazanda dallar yaprağım kovdu
Kışın yollarım kar oldu benim.
Yazmak için illede dert gerek imiş
Sözlerim derde dert ekmek imiş
Meğer sırra ermek çok emek imiş
Eller sırrıma eremedi benim.
İnsanlar halimi anlamaz oldu
ORHAN'ım gözlerim kan ile doldu
Mecnun yanımda anılmaz oldu
Bu sevdam dillere destan oldu benim.
©abdulkerim
A