Benim değilsin artık ey sevgili
Yüreğinde başka birinin kokusu var
Güzel ruhunda başkassının sesi
Benim değilsin artık ey sevgili
Tonlarca ağırlık var yüreğimin üzerinde
Yarım kalıyor aldığım her nefes sanki
Gideceğini biliyormuşcasına ağlıyor gözlerim de
Etmiyor dudaklarım tek bir kelime dahi
Biliyorum artık vazgeçme zamanı
Gözlerini görmeden yaşamayı öğrenmeliyim
Her gün umutsuzca sayıklasam da adını
Seni uzaklardan çok uzaklardan sevmeliyim
Aşkının ateşi yakmalı ne varsa her şeyi
Tüm hatıraları fotoğrafları anıları
Saklamalıyım yüreğimin bir köşesine güzel günleri
Elimde yalnız yarım yanmış bir resmin kalmalı
Gülüşünü bırakmalısın bana giderken uzaklara
En azından yaşamaya devam etmeliyim sensiz
Sevgiyle öpüşün daha dün gibi hatırımda
Nasıl yaşanır bilmiyorum ki nefessiz
El ele yürüdüğümüz sokaklar kaldırımlar
Boynunu bükmüş hüzünlü ışığıyla lambalar
Ah bir dile gelseler de konuşsalar
Kim bilir sana neler anlatacaklar
Özlüyorum seni vücudumun her hücresiyle
Yediğim yemekte sen içtiğim suda sen
Gözlerimde yaşıyorsun her dakika saniye
Ah bir gelsen de halimi görsen
Meğer senmişsin yaşamamın tüm sebebi
Şimdi yoksun bilmiyorum ne yapacağım
Ne çok isterdim her sabah aklından geçmeyi
Şimdi ne hüzünlerinde ne sevinçlerinde varım...
P