saklansaydik zamandan
yaşamak neye yarardi
farkında olmasaydık olmayacak düşlerin
hayallere kim koşardi
takati olmayan yaşlı bir amcayim
otobüste yer verilmeyen teyzeyim
elleri ayakları olmayan bir özürlü
belkide kimsesiz'im
kim bilir belki uçurtması ağaca takılmış bir çocuk
mutluluğu yetimhanelerin pencerelerinden izleyen
saçları taranmayi unutmuş o kız da benim
masallara aldanmış bir prens
masalları masum çocukları kandırmak için yazan
o kötü niyetli yazarda benim
aklım iyilik isterken nefsin elindeyim
kendimle başbaşa kaldığımda
kendimden kaçan o deli de benim
her sözü işiten kötü söze rabet eden o insanda benim
iyiliğini istiyen insanlara düşman kalan benim
bir kartal gibi süzülmeyi bekleyen
yerçekimine yenilip yerinde sayan benim
şimdi soğuk odaları siyaha boyadım
hür bir ömrü dar ağacında sallandirdim
cenazemi kadir kıymet bilenlere değil
beni asla tanımayanlara kaldirdim
kandırdım kendimi bir cok kez yara aldım
susturdum garip gönlümü
insanlığa aldandım
©atilla0330
A