Biliyorum ne kadar konuşsamda
Yetmicek kelimeler seni anlatmaya
Sustugum kadar seviyorum seni
Yalnız kaldığım kadar aşığım sana.
Birbirimizden ayrı geçirdiğimiz
Onca zamanın telafisi yok biliyorum
Ayrı yerlerde ayrı gönüllerde yaşlanıyoruz
Bu amansız acıya birbirimize olan sevgimizle katlanıyoruz.
Her ne kadar ayrı kalsakta
Bir umut var yüreklerimizde
Belki bir gün, belki birgün
Bir araya gelebiliriz diye haykıran
Bir umut var yüreklerimizde
Çünkü;
Seni andığım zaman duyuyorum kendimi
Seni andığım zaman buluyorum kendimi
Seni andığım zaman unutuyorum tüm gerçekleri ve bir hayal rüzgarına kapılıp gidiyorum uzaklara.
Dağlar tepeler yetmiyor bana
Uçsuz bucaksız okyanuslara gidiyorum
Hayalini görüyorum okyanusun derinliklerinde
Hani okyanusun dibine ulaşmak imkansızdır ya
Hani sende benim için imkansızın ya
Sana kavuşmak için dalıyorum okyanusun en derin sularına
Doğru, yüzmeyi bilmiyorum ama
Senin için ölmek bile güzel gelir bana.
Senin için yaşayamadıktan sonra neyleyim bu dünyayı istemem
Kimin olursa olsun şan şöhret
Kimin olursa olsun para pul
Kimin olursa olsun makam mevki
Kimin olursa olsun şu beş para etmeyen yalan dünya istemem istemem.
Benim bir dünyam var oda sensin
Gözlerin, okyanus gibi, baktıkça çekiyorsun beni en derin sularına
Sesin, rüzgar gibi, ruhuma dokunuyorsun konuştukça.
Kokun, yağmur dan sonra kokan toprak gibi,
Öylesine güzel ve öylesine vazgeçilmez
Gülüşün şu soğuk ve karanlık yüreğime doğan bir güneş misali.
Bana senin kokunu versinler
Bana senin gülüşünü versinler
Bana senin gözlerini versinler
Beni benden alsınlar ama seni bana versinler...
©halilm.
H