Başakların boy vermesi,
gönlümün imdadına yetişmesi.
Senin adını ayyuka duyurdu kumrular,
çisem çisem ağladı sen zincirinde bulutlar.
Gönül katranının katmanında korlanır sevda yangını, dua dua asuman eyledim adını.
Savurdum rüzgârlarda atımın yelesini,
bekledim o yârin asırlar ötesinden geri gelmesini.
Özlemek ölmenin kitabı ahûzarım gecelerce yakamoz feryadım,
Ay'sız kalmış yıldızların bakışlarında hurdahaş yanım.
Aykırı ilkelerin süveydası oldum kalbinde,
yeis vaveylalarım duyuramadı sessizliğim etti secde.
Kaf dağından aştım bendimi kekremsi sensizlik sirayet etti damarlarımda, ecelim yüreğimde...
Kalbini han değil dergâh bildim Rabbimi gözettim,
nâr oldum hâr oldum divanece kordum, hayy'dan geldim huy'a vardım,
ben seni ömrüme haldaş kıldım...
Nazende çiçeğim eyledim; göğsümde besledim, bu gönlümü sana sevdakâr kıldım,
yardan geçtim serden geçemedim,
yar'sız kaldım yarın'sız olmadım ecelimi nefesim yettiğince sevebilirdim...
Çağladım cenneti körpe bebeklerin masum yüzlerinden ebediyen,
ahirimi bilmek istedim zahirine yenildim, ölümüm bildim seni sevdim.
Benim Kaygım ; ecel'siz, sen'siz olmak.
Benim hayy'ım; toprak'sız, vatan'sız, canansız can'sız kalmak...
©kimliksiz.
P