Benim hiç hayalim olmadı anne
Ne zaman hayal kursam
Ya yarım kaldı
Ya bir zalim gelip elimden aldı...
Benim hiç kahkahalarım olmadı anne
Ya gülerken ağlattılar
Yada yarım bıraktılar
Tuz bastılar hep annem
kanayan yarama...
Benim hiç
heyacanla atan kalbim olmadı anne
Ya kalbimi hançerlediler
Yada sevmeyi çok gördüler
Hep üzduler beni annem
Hep üzdüler...
Hayat beni çok yordu be anne
Gözlerimden yaş
Yuregimden keder eksik olmadı...
Hep kollarımı boş bıraktılar
Sarılamadım şöyle doyasıya mutluluklara...
Benim hiç sırdaşımda olmadı anne
Hep geceler şahitti akan gözyaşlarıma
Acımadılar annem acımadılar
En güzel gençlik çağlarıma...
Beni birtek sen anladın
Bir tek sen sevdin karşılık beklemeden
Çıkarsızca vede en yürekten...
Affet beni annem
Yapamadım sensiz
Başaramadım dik durmayı
Dolmadı yokluğun
Alışamadım sensiliğe
Gel artık ölüm
Götür beni anneme
Götür beni anneme.....
"Doğan _ Miroğlu"
©dogan1934
D