Gecenin katran hey olası geceler
Şamda yanan titrek mum alevi dir
Yüreğimi harmanladığım isyan öte ki
Adım dır
Hınç dolu büyüyen isyanım deniz
Ne zaman taşacağım olmaz belli
Ben türkülerde bulurum kendimi
Türküler dize gelir tel pas tutmaz
Kısıtlı yaşama doğan sönük güneşim
Batmadan doğar mı uyandığım sabaha
Ömrüme ihanet zincirini sıkan adıma
Kan damlar iz sürer yorgun adımlarım
Köprüleri geçtim su akar ne eyleyim
Gazel yaktım dağlara duman gider ne eyleyim
Gül ektim dalında diken büyür ne eyleyim
Sevdanın koru'yum yürek küllenir ne eyleyim
Benim öte ki adım isyandır gecelere
Bedenim yaralı umutlar tutsak düşümde
Yaş akar sessiz sessiz zulmün eşiğinde
Buğusuna yazdım öfke min özgürlüğüm nerede
Sevda büyüttüm takvimler eksittim
Ben savrulan acıda sevince hasretim
Zaferler getirecek yarına gün beklerim
Bitmeyen özlem de şimdi ölüme giderim
Sazım elime aldığım an tellerim şakar
Gönül den haykırı dizeye türkü düşer
Ürperince gecem sesime kulak verir
Ürperir de gecem birden bire sus verir
Ben ki yarınların gül yüzünde
Gülen ki son umudum
İçimde hayat bir nefeslik
Ben ki acılara göğüs gerer im
Ve yıldızlardan geceme
Mavi ışığında yönümü bulurum
Yıldızlar gökyüzünde
Her zaman yalnızdır gökyüzünde tek
Kor iken sıcaktır deli akan kanım
Kor iken sıcaktır canlanır gözlerim
Canlanınca som bir defa ölü düşlere
Düşler mermi bulur yönünü yıkılır umudum
Benim öte ki adım isyandır gecelere
Bedenim yaralı umutlar tutsak düşüm de
Yaş akar sessiz sessiz zulmün eşiğinde
Buğusuna yazdım öfke min özgürlüğüm nerede
Gençliğim tutsak sevincim yorgun
Yarınlara gelecek yoktur umudum
Yaşadığım şu 3 günlük ahir zaman
Benim öte ki adın isyandır
Benim öte ki adım
©chn
C