Ahbe gönlüm ah,hep mi seven sen olursun da,
Sevilmeyen gönül ben, aşkıyla yanan?
Cenneten sürgün edilen ben, cehenneme bir yolcu gibi adım adım.
İnsan sevince,bu sevgide hep mi bir vefasız bizi bulur?
Sen seversin de sevgin karşılıksız kalır,
Aklında hep gönül çalan hırsızı bulur.
Hırsıza kıyamet verip bağrına basarsın.
Ahbe gönlüm ah, söyle ah ahu zarın kime?
Beni de yaktın kul eyledin, benim suçum ne?
Aşksız bir hayatım vardı, aşka mahkum ettin.
Ne günüm ne gecem kaldı sayende.
Neler ettin sen bana, bir ah bile etmedim ben sana.
Seven sen, sevilmeyen ben. Bunda benim suçum ne?
Hani sevmek her bir derdin dermanı diyordun,
Daldırdın yine gönlümü dert deryasına.
Boğulmada çıkabiliyorsan çık.
Çıkamasan, bunda benim suçum ne?
Hani sevmekle her bir şeyi göze almaktı,
Ama sen hemen alındın, beni de kendini de harap ettin.
Bir aşk çıkmazına saldın beni.
Ne sen kaldın ne ben kaldım bu sevgiden.
Benim suçum ne?
Sürgün kalbim, sensizlikte yanıyor,
Yanan ateşi söndüremiyor.
Aşkın ateşiyle yandım, kül oldum,
Sevgisizlikte savruluyorum.
Ahbe gönlüm ah, ne yapsam da dönemezsin geri,
Kırık kalbimi bir daha asla tamir edemezsin.
Sürgünüm ben bu diyarda, sensiz ve sevgisiz,
Kaderim bu mu, söyle bana, benim suçum ne?
©hasanbey.
H