onlarin mavi gokyuzleri yeşil cimenleri vardı
benim gökyüzüm sokagim duvarlarım gri
kuşlarim ağaçlara konmaz hep yerdedir
benim ülkemde kuşlara bile zulmedilir
çocuklarımin yüzleri elleri kirlidir
ne oyun bilirler nede. oyuncak
pırıl pırıl gözler donuktur
alışmak ne kötü ölüme zülüme
sana mutluluğun resmini cizemezler
ama acıyı ilmek ilmek dokurlar
©gökçekız
G