Benim yaşadığım diyarlarda kadınların konuşma hakları bile kısıtlıydı onlara göre bir kadın evinde oturmalı yemek yapmalı çocuk doğurmalı ve bakmalıydı. Bunu söyleyen yalnızca erkekler değil çoğu kadın bireylerdi. Ve ben dünyaya geldim küçük kızların bile oynamasının yasak olduğu bu yerde babamla camilere gittim bayram sabahlarına gittim, büyük amcamların ellerini sıktım kafa tokuştuk. İnsanlara kalsa kız gibi davranmıyordum ama ben bir kızdım bu herhalıkarda belliydi. Bütün oklar beni gösterirdi onlara kalsa davranışlarım günahtı. Ama sorsan adımı saygılı derlerdi, değer kıymet bilirmişim ben, elimden de her iş gelirmiş. Ama çok dik kafalıymışım daha neler. Bildiğimi olurda saygıda kusur etmezmişim. Okuyamazsın dediler bana , ama şanslıydım babam benim en büyük kahramanımdı hayatımdaki bütün şansım ondan yana kullanılmıştı. Okudum bir erkek lisesi'nde. İşte o zaman bir kez daha dillerde adım dolandı. Başarılı bir kız dediler, erkek lisesinde ama hala başarılı, oraya gitmemeliydim onlara göre ama ben gittim. Bir kız olarak oraya gittim. Bu yaşananlar da bir başkaldırıştı ve bir başkaldırış ancak bu kadar naif olabilirdi.
©lavinyapma
L