Kendimi hep bu coğraya'nın bir misafiri olarak gördüm .
Çünkü ben kafamın icindekilerle ne bu dünya 'ya ne de bu coğrafya'ya aittim .
Burdakilerin silahları vardı
Benimse kitaplarım
Buranın insanlarının parası vardı
Benimde düşüncelerim
Burası menfaatle doluydu
Ben sadece koca bir kalp barımdırıyordum kendi içimde .
O yüzden hep azcıkta olsa yadırğadım yerimi , hep bir misafir olarak kaldım buralarda .
Ve hiç değişmedim
Yıllar ,yıllar geçse bile üstünden
Büyüdüm .
Ve büyüdükçe daha iyi anladım buralara ait olmadığımı .
Değiştim , daha çok dinledim , daha çok tanıdım ,
Daha 'da çok anladım insanlığı
Tanıdığım herkesten birşeyler aldım
Ben geliştim
Ama onlar zerre değişmedi.
Hayatın önüme koydukları ile
Bana sundukları arasında her zaman koca bir dağ vardı .
Ben ne "o" dağı yıktım
Nede sırtımı dayadım .
Her zaman o dağı kendime bir mesken belledim ,
Gerektiği zaman tırmandım
Gerektiği zaman oturup dinlendim .
Şimdi nerde olmak isterim diye sorarsanız
Koca bir hiç 'te derim hiç çekinmeden
Çünkü ölümün birgün beni alıp götüreceği ve bu dünya'nın bana kalmayacağı gerçeği vuruyor yüzüme .
Bir günüm asla benzemiyor diğerine
Gerçek bu mu diyorum kendime.
İnsanların uğrunda birbirlerini yedikleri şey bu mu .
©edbytcihnm
E