Güneş tepem'de yakıyor bedenimi.
Bir ışını bile ısıtmıyor şu aciz bedenim'deki soğuk hadsiz kalbimi.
Nefesim daralıyor ruhum bunalıyor.
Nefsim bunu fırsat bilip ruhuma saldırıyor .her seferinde ruhum nefsim ile savaşmaktan her gece bitkin, yorgun, halsiz kalıyor.
Bu beden artık bu savaşlara tahammül edemiyor.
Bu haddi hesabı bilinmeyen.
Savaşlar kalbimi tüketiyor...
Ruhumu eritip bitiriyor.
Gözlerim yaz ayında çağlayan.
Pınarları andırıyor artık zihnim...
Olup bitenlere anlam veremiyor.
Ellerim kalem tutarken soğukta.
Titrer gibi titriyor.
©ali485785
A