Sana karşı olan nankörlüğümden,
Edemediğim kulluğumdan utandım.
Ruhu, bedeni senden sürgün ettim,
Fakat her nereye gittiysem,
Sana ait olmayan hiçbir yeri göremedim.
Senden başka sığınacak bir sığınak,
Tutmayan ellerime bir rahmet dalı bulamadım.
Aldığım nefesten, soluduğum oksijenden,
Bağış ettiğin nimetlerden hiç kısmadan,
Çömertliğinle lütfunla sarıldım,
Ve bir utanç düştü yüreğime,
Çok utandım…
Bir çığlık koptu içimden,
Yer gök inlerken,
İman nuru sardı benliğimi.
Anladım ki, her şeyin hakimi,
Her şeyin Rabbi Sensin,
Sen ki rahmeti sonsuz olan,
Sen ki affı derya misali geniş olan…
Ey kalpleri çeviren Allah’ım,
Bu mübarek Beraat gecesinde,
Ne varsa kalbimizde,
Senin için atan bir sevda olsun.
Ne varsa elimizde,
Senin yolunda bir emanet olsun.
Ne varsa nefsimizde,
Senin huzurunda secde eden bir beden olsun.
Bağışla bizi, ey Affı bol olan,
Temizle bizi, ey Kudreti sonsuz olan!
Günahlarla yüklenen yüreklerimize,
Beraat gecesi rahmetinle doğsun.
Şefkatinle sarsın, mağfiretinle arındır,
Bizi Sana layık kullar eyle Yâ Rab!
Tüm Poemia ailesinin Berat kandili mübarek olsun…
©hasanbey.
H