Beşiğin ilk ızgaraları, dünyanın kapısı,
Gözler açılır, hayata ilk bakışı.
Minik eller tutunur, ilk adımlar atılır,
Hayatın sahnesi, yavaş yavaş açılır.
Gülüşler, gözyaşları, coşkular, hasretler,
Doludizgin yaşanır, hayatın sınavları.
Aşk, sevgi, nefret, kıskançlık, hırslar,
İnsan yüreğinde, fırtınalar kopar.
Zaman akar, saçlar ağarır, beden yorulur,
Hatıralar birikir, kalp unutur.
Gençliğin ateşleri sönmeye başlar,
Yerini hüzünlere, yalnızlıklara bırakır.
Bir yaprak gibi savrulur, hayatın rüzgarında,
Kökleri sarsılır, toprağa doğru eğilir.
Son nefes verilir, gözler kapanır,
Beden toprak olur, ruh özgürlüğe çıkar.
Beşikten mezara, uzun bir yolculuk,
İnsan ömrü, bir nehir gibi akıp durur.
Mutluluklar, acılar, zaferler, yenilgiler,
Hepsi bir arada, hayatın karmaşası.
©hasanbey.
H