Tabiatına da isminin manasına da aykırı kız,
Bir zamanlar şöyle bir hikaye anlatılırdımı
Demem lâzımdı...
Neresinden bir giriş cümlesi eklesem,
Şiir olacak belli...
Bugün de sen geldin bana,
Hoşgeldin, Besime!
Ne kadar canın yansa da,
Dizleri kanasa da yüreğinin,
Sen içine akıttın koyu pekmezini,
Pekmez ki, bir zift bir katran
Vay ki vay ne hâline Besimenin...
Saydı geceleri,
Dallarından düşerken yıldızlar,
Bir bir ördü güneşin saçlarını,
Kendi saçları döküldü Besimenin...
Zaman!
Bir ok gibi fırladı yaydan,
Hedef göğüs kafesi
Ve ne kadar oynarsa oynasın atan
Vurulan tam oniki...
Besime!
Bende isterdim yüzünde güller nakşetsin.
İsmin gibi yaşa isterdim.
Ne olur beni suçlu görmeyesin!
Bir kere düştümü kara zülfün aşka,
Sevdaya yelken savurdu mu gözlerini,
O vakit ne gelirse başa
İlahi yaradandır sebep
Cümle intihar etti ise,
Sus sakın kelam etme,
İçinde yaşa!
Ah Besime Ah!
Biraz uyu aşka
Biraz da öl ne olacak ki
Ölüler ebedidir aşkta
Aman be Besime aman,
Sen, ismin gibi yaşa...
©zümrdanka_
Z