Düşünüyorum,
Kolların arasında yaşamayı tekrardan
Bir gül koparıyorken yıldızlardan
Tekrardan sarılmak istiyorum
Ben anlamam ayrılıklardan
Ben anlamam ilkbahardan
Bana sen lazımsın çiçek
Yazım gelmez sen olmadan
Yazı yazamam şiirim olmasan
O gözlerin olmasa bir düşün
Ben neyden alacağım mürekkebi
Kim verecek düşlerime kalemi
Kimden öğreneceğim sevmeyi
Ya da, yaşatmadığın sevilmeyi
Ne kadar haklısın sen çiçek
Gitmek yakışır mıydı sana söyle
Daha şiirlerim çok acı çekecek
Acı çeksin, bırakmışken böyle
Sana tutuşsun her satırı yeniden
Elimden bir şey gelmiyorken
Yine de çiçeğim olmayacaksın
Çünkü kopartmamıştım seni ben
Koklamıştım her papatyada, gülde
Şuan yâd ediyorum o gülü hüzünle
İlkbaharda yine doğacaksın üzülme
Ben zemheriyim artık çiçek
Bana açmayacak yaprakların
Yağmurumdan kaçacak toprakların
Adını andıracak bu ıssız sokakların
Kuytularında yeşermeyeceksin çiçek
Bilirim, benim olmayacaksın tekrardan
Ama bıkmayacağım sana vurulmaktan
Bu direnişte bir ben ziyan olmaktan
Bıkmadım, usanmadım senden çiçek
Bilirim gelsen intihar olacak
Ama gelmesen de ben yokum gör bunu
Zemheri olsam da güneş sana doğacak
Kışıma bir papatya bırak olur mu.
Ben saklayacağım onu kasırgalardan
Uzak tutacağım yağmurlardan
Şu ölmeye yüz tutan avuçlardan
Irak edeceğim onu tekrardan çiçek
Beni bilmeyecek, beni görmeyecek
Bilmiyorum belki seni özleyecek
Tıpkı benim gibi ama o ölmeyecek
Senin için yaşatacağım çiçek.
Senin için senden istedim ben
Ver ne olur çiçeğimi görünmeden
Ben yaşarken, gün ölmeden
Yetiş bana çiçek beşinci mevsimden
Kop gel o cennet şelalesinden
Ben, onuncu köyden yazıyorum sana
Bu şiir sonuncu haykırışım olmasa da
Adresimi verdim sana çiçek
Çabuk ol ve yetiş bana
Tam tarihi beşinci mevsim olsun
Gün ise en güzel olduğun gün
Biliyorum her gün güzel oluyorsun
Bu yüzden yetiş bana her gün.
Bu sözler martılar ile ulaşacak sana
Zambaklar eşliğinde oku ama
Sen belki yine inanmayacaksın bana
Ben, onuncu köyde seni yaşıyor olsam da.
©siirhanem_
S