Gönlümden bir zerre koparmaktır bilinen tek marifet,
Kayboluş seansındaysan, kendini aydınlığa tarif et.
Bazı anlar acılar kapıda misafir olarak bekler durur,
Ve sende sofrana alırsın, olur her beter güne afiyet.
Neden soluk benizli, yüzünde ki masumiyet?
Geri de kalan güzel hisler, şimdi neden pisler?
Kimisinin tek sırdaşı olur içinde ki art niyet,
Gönlüm ise kırık haliyle, kıvranışını izler.
Dilsiz kalan duyguların öldürülmesiyle beddua,
Eden kişinin ise lekelenir taşıdığı mecmua.
Akıtılan gözyaşlarının çevresi sükûnetten kurak,
Ve bekler ayrılık hevesiyle bizleri varılacak son durak.
Son mektubu yazarsında, mürekkebin yalnızlık taşır,
Sende yaşarken ölmeden, kendini bu sessizlikten aşır.
Sevapların gündüzü geceye katmakta faydalı ama,
Günahların senin ölmenin bekleyerek fısıldaşır.
©ggurkann
G