Gece yarısı yağmaya başladı kar
Kimisi içime, kimisi yere..
Her yer bembeyaz ve pürüzsüz,
Sanki bir rüya etrafımı sarar.
Kıyamam dokunmaya
Ama bakmadan da duramam.
Hiç bozulmasın isterim
İnsanlar varken etrafta..
Güneş çıktı, erimeye başladı kar
Ve dargın bana, belki de küs..
Gelmedim diye yanına,
Yeniden aşık oldu bulutlara.
Oysaki ben onu düşündüm
Bozulmasın diye dışarı adım atmadım
Şimdi bana dargın, belki de küs
Ama olsun, o hâlâ kalbimde bir süs...
©kanojo
K