Gülümsedi maskesinin altından gizlice,
Düşünüyordu sinsice...
Nasıl karartabilirim beyaz gülü diye...
Sadece herkes onu sevsin diye...
Savurdu pelerini uçuştu kara tüyler,
Beyaz gül için kurak günleri bekler.
Sahip olmak istediği tek şey övgüler,
Olmak istediği tek şey herşey!
Sadece kendini düşünür maskeli kraliçe,
Bir o kadar akıllı ve nazikçe,
Kimse bilmez tek hedefi beyaz gülü söndürmekte...
Ulaştı artık emeline,
Söndürdü onun ışığını zalimce!
Ne geçti eline?
Şimdi pişmanlık içinde,
Kapadı gözlerini vicdanın hücresinde!
Beyaz gül aslında onun içinde!
©rumeys_a35
R