Bir çocuğun,
Arşa değiyor çığlıkları
Fatıma Kabil'de mezar kazıyor annesine
Yanıyor bir ümmetin bağrı
Amir İslamabad'da saçını okşuyor ablasının
Buram buram yanık kokuyor, teni, kanı,kahrı...
Zehra kadın parmaklarını topluyor çocuğunun,
Zehir damlatılıyor kıpkırmızı elmalara
çocuklara zehir veriliyor, zehir veriliyor çocuklara
Bir küçük koşuyor, çöplerden kollarıma
Teni kara, bahtı teninden de kara
Yaralarla büyümüş ya da büyüyememiş
Umudu yara, umduğu yara, bulduğu yara
Bellidir, kanıyor her taraftan
Bükülme esmer çocuk, elbet yıkılır dünya
...
H