gece düştüm yine hayallerin içine
mahrum bırakılmış
adeta ruhumu aydınlatacak bir umut ışığı gelecekmiş gibi
bizim hayallerimiz o kadar karanlıktı ki kayboldu karanlığın içinde
aralardan bir yıldız bile yüz vermedi güneşe
ağlamaktan olan göz moruklarından geçer
sanki ölmüşte sraat köprüsünden geçermişçesine
bi düşersen geri çıkamassın göklere
vicdan acısıyla yanıp kül olursun belki yeryüzünde
bi bakarsın gözyaşı gibi kayar gözünün altından
bir bakarsın, bir metor kadar güçlü bir çukur açar yürekte
bi bakarsın etrafta solar çiçekler
bir bakarsın, bakacak yıldız kalmamıştır baktığımda gökyüzünde
belki yıldızlar vardırda
görmek yetmiyodur hapis yatan bu gözlerde.
©irem2
I