ibrahimiiky&Turkuaz (ortak şiiri)
Usulca bakar oldu gözlerim sensizliğe,
Biçare vurgun yemişim kalbime.
Ben sensiz neyleyim,
Bu kalbim sensiz olmuyor sevgilim.
Tüm sözlerimle seninleyim,
Kelimelerim kifayetini yitirdi sevdiğim.
Yıktı attı sensizlik beni kuytu köşeye,
Kaldım sensizliğin ışıksız çehresinde.
Gece çöktü sensizlikten üzerime,
Dualar ettim sana her saniye.
Bir melek geldi,geldiği gibi gitti,
Bir rüzgar misaliydin sen sevgili.
Ne soğuksun,ne de sıcak,
Kalbimin şelalesinden akan su misali.
Yağmur damlaları sel oldu sanki,
Kalbimdeki şehir sular altında kalmış gibi.
Yıktı geçti sensizliğimi,
Yıkık dökük bir şehir ardındaki sevgili.
Sensizliği bir mutluluk sandım be sevgili,
Ama oldun gözümden dökülen yaşın sebebi.
Beni attın kuytu köşelerdeki derinliğe,
Çıkamıyorum sevgili acıyor kalbim her an sensizlikte.
Sensizlik oldu benim derinden yaram,
İyileşmesi zaman alacak sol yanım.
Sol yanım,sol yaram oldu artık benim sevgilim.
I