Tırnağın varsa başını kaşı,
Kimseden kimseye yoktur ki fayda,
İnsan bulamazken ekmekle aşı,
Yemeyip çöpe atan kuldan bıkmışım.
Ana,baba bilmeyen gençlik yetişmiş,
Arsızlık soysuzun kanına girmiş,
Sahtekâr beylere boyun eğilmiş,
Kendini zay eden erden bıkmışım.
Beş kavanoz balı yüz lira eden,
Arıya kiymeti parayla veren,
Garibi sükutsuz deynekle güden,
Satılmış doğadan,günden bıkmışım.
Kardeşi kardeşe düşman etmişler,
Güneşi doğduğuna pişman etmişler,
Şeytanı yanlarına ahbap etmişler,
Sıfatı köpekten itten bıkmışım.
Dadal der! bu haller dayanmaz oldu,
Çicek bile artık kokamaz oldu,
Dereler çaylar kuruyup kaldı,
Bülbülü hor gören gülden bıkmışım.
©dadalgöksu
D