Bütün sayfalarda senin ismin yazıyor.
Hangi yola düştümse tökezleyip durdum.
Tuttuğum bütün beyazlar sarardı, soldu.
Göklerin'den yere düşmüş bayrak misali..
Fetedilmiş kalenin askerî gibiyim.
Yaşamam mucize, bildiğin gibi değil...
Yalnız senin mihrabın da buldum huzuru.
Sen bir yürüsen aşılır bütün engeller.
Ateşe çelik mi dayanır bir anlasan!
Böyle basit kurban edilir mi sevdalar.
Sen yeter ki ateş ol ben duman olurum.
Sen yeter ki iğne ol ben iplik olurum.
Batırma bu aşkı kimsesiz denizlerde.
Çakallar diyarında koyma beni yalnız.
Alacakaranlıkta bitti umutlarım.
Sana çok muhtacım, bildiğin gibi değil...
Her ölüm yeniden bir dirilişti aslında.
Her baharda hayat bulan kainat gibi.
Toprağın bağrına düşemedim bir türlü.
Yokluğun da yeşerip, filizlenemedim.
Esen her rüzgâr da kırılır yapraklarım.
Yıkılmış harabeyim, sanki bir mülteci!
Bırakma beni bu şehirde yapayalnız.
Senin hayat suyun benim ah bir inansan.
Seni çok özledim, bildiğin gibi değil...
13.01.2019
İstanbul..
©gokhan29
G