Yüreği düşüyor avuçlarına
Kim bilir kaç korku, kaç duygu, kaç bilinmez daha.
Asıl renkleri vardı ya, o kadar da zor olmayan aslında.
Bazen koşuyor sanki, bir serçenin en kuvvetli kanatlarıyla
Bir serçenin kanatları ne kadar kuvvetli çırpınır ki?
İşte sanıyorum öyle bir koşturmaca..
Hani olur ya.. Renkler büzüşür
Güneş bile soğuk bakar
İşte o an yüreği umutsuzluk yıkar
Öyle ki,
Ellere yüreğini değdirmeyi kor bir kuyuya inmek saysan
Ya.. Kor kuyu yakmaktan vazgeçerse o an..
İşte bilebilememektir bu zanımca.
Düşler korkulu olabilir kimi zaman, sendeki umutları çalarcasına.
Bilinmez ya
Belki güller dikenlerine bağlıydılar. Ayırmak günah sayılmaz mı?
İşte böyle satırlar dizilir, nereden gelme nereye gitme ki?
Sanıyorum öyle yani...
©şira...
Ş