Herkesin yanında kendi olurdum.
Saplantı dediler.
Yalnızlığın içine gömüldüler.
Acının içinde ki ışığı eline alamadılar.
Gönlüm kimsenindi.
Hayatımdaki bir olma isteğini göremediler.
Aile olmak, büyümek, hak yolda yürümek derdim.
Kendi gölgelerinde ki nefsani isteklerine meze edip saplantı yaptın dediler.
Saplantı yaptım doğru, anlayamadan paylaşmadan bu kadar kaçan insanların hep üzerine gidilir, bu iç güdüseldir.
Yaptığı her şeyi öldürüp sildiler.
Ben de dua dua sustum ve bildim ki!Allah bana her şeyin hayırlısını verir.
Benim tek suçum inanmak oldu, hep bir şans verip sonra beklemek ve sonunda da yenilmesem de yenilenip yıkanıp çekilmek, siz kendinizi kandırın.
Hep yalnız yaşamak, paylaşmak kadar güzelse buyrun.
Bende artık yokum.
Sevgilerimle...
B