Kirpik uçlarımdan damlamaya hazır hüzünlerim.
Başı sonu olmayan,
Kederimin buharı üstünde her daim.
Dilimin ucunda sallanırken,
Zehir zemberek iki ucu keskin sözlerim..
Keser arsa yükselen sesimi,
Hıçkırık hancerlerim..
Sen bilmessin..
Arkandan kaç hayalin selasını okuduğumu..
Kaç umudu gömdüğümü,
gittigin yollara..
Bir bilete,kaç ömürlük ciğer dağlandığını,
Bir vedanın,
Kaç ömürlük gönül ağrısı yaptığını..
Nereden bileceksin..
Hasretinin ellerimi bırakılmadığını,
Yürekte tuhaf,anlıyorda..
Kabullenemiyor işin aslını.
Belki de..
Bu yüzden silemedim,
Ezberimdeki gülüşünün,
Dimağımda fosilleşen kalıntılarını..
©merves
M