Kabuğunda asılı kaldım ya zalim dünyanın...
Usaresi bir sendin ömrümün, bir bilsen...
Ardından ne çok koştum sen diye...
Yıldızlara vardığım az değildi rüyalarımda...
Ölesiye koşarken gölgelerin peşinden...
Bilemezsin...
Bir benim için...
Zamanı muhayyel...
Sesleri lahutiliğe saldığım...
Masal masal yudumladığımdın sevgili...
Eşiğime bastığın kapıları az gözlemedim ardından...
Her uyanışım bir ıssızlıktı sensizlikte...
Her seferinde koşardım peşinden dört bir yana...
Hiç durmadan, delicesine...
Ve her seferinde bulduğumdu yokluğun kahrımda...
Bilemezsin..
Biliyormusun hala...
Hala mesajın var mı diye bakıyorum telefonuma...
Hala e-postalarımı açtığımda...
Gizli gizli senden haber var mı diye...
Hiç utanmadan aranıyor gözlerim...
Oysa bilmiyorum mu zannediyorsun dönemeyeceğini...
Bilmiyorum mu zannediyorsun çaresizliğini...
Ama...
Anlamak istemiyor işte bu yürek...
Anlamak istemiyor sensizliği...
Can çekişiyor şarkını her duyduğunda...
Yuvarlanıyor dik, taşlı yamaçlardan...
Yara bere içinde...
Kendini paralıyor...
Bilemezsin...
Biliyormusun...
Buralarda yağmur sicim gibi yağar da...
Saçların gibi parlar ışıkta...
Günler ve günler sürer de...
Rüzgarlar ellemez...
Gece bile dokunmaz bulutlara...
Sabahlara kadar fısıldaşır yağmurla toprak...
Seni konuşur, ağlaşırlar ardından ağıtlarla...
Her açışımda penceremi susar sesler...
Bilirim...
Üzmemek için beni...
Ağlatmamak için tek...
Ama sen sevgili...
Sen...
Bilemezsin...
©kfaik
K