Ruhum karanlık kalır, kadınlara el kalktığında.
Gerçekleri anlatan sessizliktir aslında
Gitmek isterim herkesten, kadın ağladığında.
Yazılmış senaryo gibi oynuyorlar hayatıda
Karanlık, kimine evdir kimine yara.
Birde üzülürüm sokakta kalan çocuklara
Doğan güneş, birde onlar için doğsa.
Batan güneş ise zalimlere mezar olsa
Gurbetlik çekiyorum artık insanlara
Bir olmayı değil, toprağa koymak için izler olmuş, etrafta olanlarda.
Vicdanlar yok olmuş, kin tutar olmuş insanlıkta.
Umudum artık insanlar olmayan dünya da
Ellerim titriyor yazarken bunları da,
Takılı kalıyor gözlerim parmak arasında.
Adalet sadece yazı olarak kalıyor duvarda,
Karanlık göyüzünde değil ruhumuzda
©siirperisı
Ş