Bir bakışın ardından süregelen pişmanlıklar...
Sessiz bir karmaşanın karalamasına bırakıyorum artık kendimi...
Gece bildiği herşeyi anlatmıyor oysa bana...
Ve rüzgarlar doğruyu söylemiyorlar nedense...
Önümü, göremiyorum...
Çıplak ayaklarım...
Çalılara takılıyor...
Canım, canım yanıyor ama...
Dikenler ayaklarımı değil nedense...
Düşüncelerimi kanatıyor...
Ne vakit uğrasam düşün vakitlerine, yok...
Sanki, ekmek yok...
Su yok...
Azık yok...
Sanki, ben ben değilim...
Sen sen değil...
Kimse kimse değil...
Bir uçuruma kesişiyor yollar...
Ama...
Kimse farkında değil...
Irmağına kavuşamamış dökülen yapraklarım var...
Bırakmıyor çileme azap rüzgarlarım...
Ömrümün zemherileri halbuki bunlar...
Günah günah giydiğim kefenleri ruhumda taşıyorum...
Oysa ben...
Nasıl kulaç atılır dalgalara karşı...
Bilmiyorum...
Saatler artık dost değil bana nedense...
Ne vakit tıklatsam kapısını...
"Yok, gitti çoktan" diyor gaipten bir ses...
Acele etmişim...
Karlı tipili yollara çıplak çıkmışım...
Üstümde ümidime giydirdiğim incecik bir fanila...
Bir de çocukluğumdan kalma kısa pantolon...
Varamazsın diyorlar...
Donar ölürsün...
Vakti kaybetmişim zaten bunca zaman hayat oyununda...
Üşüyorum...
Donuyor kahır kahır yüreğim, Allah'ım...
Ne yapacağımı...
Bilemiyorum...
©kfaik
K