Gözlerim birşeyler arar gibi
her dökülen yağmur damlası
bir hasret'e bin kederli şarkı
düşer bitmiyor gönlüm yara
giden yolcu ömür'de zaman
sustu bütün ışıklar geceye
bir hüzün ve birden bire ki
yalnızlığı sarar gecelerim
ay sakladı yüzünü karanlık
aydınlığı arar işte umutlu
düş hayal ettiklerim mesela
gerçekle bir alakası olmayan
uyandığım o an herşey derim
rüyaymış meğer acı bir sondu
yakar yüreği en derinde sarıp
külleri savurur sonsuz rüzgârla
uykular yarım hayatım bu denli
karmaşık hadi çık çıkabiliyorsan
düşüncelerim irtiba taşır elbette
vakit durmaz oysa durduğu yerde
toprağa bakar bir gözüm ise uzağa
içimi kuşku ruhumu soğukluk kaplar
hayat bu yolda bir dönemeç misali
döndükçe çıkmaz dar ve bir o kadar
engel olur aşmak için savaş vermek
vuruşmak ve en önemlisi yüreğini
ortaya koymak bir kalkan bilipte
sokağa çıkmak ömür'e kavrulmak
gibi ölüm beklemez bulur ansızın
birşeyleri özlemiş hasret kalmış
iki damla yaşta söndü yüreğim
yangını külleri yerinde duruyor
yoruldum yıkıldım dayanamam
dizlerimin bağı çözüldü acılara
geçit veremem ben ifla olmam
artık bilen bilsin herkezler beni
C