Rastlamak isterdim bir köşe başında sana.
Yarı uyanık gözlerinle baksaydın bana.
İnan her şeyi unutabilirdim o an,
Bir tek gözlerin yer etsin diye hafızamda.
Aklından neler geçiyor bilmek isterdim.
Belki de en çok aklında yer edinmek isterdim.
Bir bahane ile adını duysaydı şu kulaklarım,
Bildiğim bütün isimleri yok ederdi varlığın.
Hakkından gelseydin şu deli kalbimin.
Bir tek senin için atsaydı göğüs kafesimde.
Heyecandan buz kesmiş ellerimle gelseydim,
Isıtsaydın gül kurusu teninin avuç içlerinde.
İlk görüş mü derdin yoksa son ölüş mü ?
Bilemiyorum bu belki de bir çeşit büyü.
Dökseydim içimin mısralarını satır satır önüne,
Kitap gibi okusaydın beni o güzel gönlüne.
Mecburi istikametim olsaydı bu yol, bu sokak.
Seni düşünmekten beyazlasaydı bu şakak.
Uyuyamaz olsaydım sana hislerimi yazmaktan,
Yüzünü hayal ederek doğsaydı bu şafak.
Ey bu şiirin satırlarını süsleyen bilinmeyen,
Sen zihnimde yarattığım hayalden ibaretsin.
Bu mısralarla yaşayıp hiç silinmeyen,
Sen şu kalbime ödenmesi gereken diyetsin.
©ikrar
I