Zordu belki umudu tutmak yürekte
Acınası yaşamda ezilirken her gün
Vazgeçmek mi seçim kendimden
Olan bitene razı gelmek mi
Uzaklaşmak ruhumun istediği
Bunca acıdan uzak bilinmeyenlere
Her gün daha yalnızım senin gibi
Her gün daha acı gönlümde solan
Uçup gidiyor bu yaşam düşü benden
Uykularım da sessizce
Mücadeleye değmeyen herşeye
Çığlık çığlığa içimde ki sessizlik
Başka bir dünyam olmayacak
Ne de Tanrı inancım
Kimsenin görmediği bilinmez dünya da
Bu dünya'ya dair olacak mutluluğum seninle
İçimi dolduran hüzün isterse mutluluk
Seninle anlam bulacak
Ve değişmeyecek sana olan sevgim
Dönmeyecek bir yalana
Hiçbir mevsim solmayacak gözlerin
Ve ışığın hiç sönmeyecek
Yazdıkça yaşatacak bu sözler
Belki ayna gibi duracak
Hiç solmayacak olan bu izler
©montaigne
M