Alışır insan yalnızlığa, karanlığa ve sessizlik...
Asla durmadı sözünde, yine gelip çattı sensizlik.
Ruhumda bir boşluk, koca bir eksiklik,
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
Yüreğime ateşler damlar, dışarısı soğuk,
Üstelik çıkmıyor sesim, bir hayli boğuk.
Sıkılmaktan olsa gerek, kesiliyor soluk,
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
Düşünmekten olasılıkları, keşkeler dostum oldu,
Bana verilen bu imtihanın süresi çoktan doldu,
Yüzümde açan güller dünden soldu,
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
Yeri geldi mi dönmeyi de bilirim geriye,
Ruhum yok, bakıyorsun bir kemik bir deriye,
Günler geçti, bir adım gitmedim ileriye.
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
Sessiz çığlıklarımı uğraşlarım susturur,
Hasretin kalbimi bir gecede kusturur.
Daha canım çıkmadan toprak ile bastırır,
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
Geleceğin söylendi, bilmiyorum kaçında.
Sana sitem etmedim, sevgin de yok suçun da.
Fırtınalar kopmuyor artık altın saçında,
Nedenini bilmem, fakat bilirim sonucunu.
_________________________________________
©tanınmayan ile ortak çalışmamızdır
şiirin ilk üç dörtlüğü kendisine aittir.
Kendisine teşekkür ederim.
©_sessiz_
_